کتاب پیش از آنکه وداع کنیم

کتاب پیش از آنکه داع کنیم نوشته توشیکازو کاواگوچی و ترجمه گیتی اشرفیان از نشر آلاچیق به چاپ رسیده است.

درباره کتاب=

توی زندگی ههمون موقعیت هایی بوده که بین دوراهی قرار گرفتیم تمام حسرت هایی که برای اتفاقاتی هست که برایمان رخ میدهد آن هم دقیقا موقعی که تصورش نا نمی کنیم وقتی اعمال خودمان پیامد های نامطلوبی به بار میاوردند چطوری دچار حسرتی عظیم نشویم؟ولی بازم آیا همیشه فرصت جبران یا اصلاح اتفاقات هستش؟دارم میرم پدر مرحومم ببینم نگران نباش فقط خوشحال باش تا آخرین لحظه ای که از هم جدا می شیم باهام خوب تا کن این آخرین باریه که باهات خداحافظی می کنم اما یک عالمه حرف واسه گفتن هست راستی کاش می شد زمان حال رو تغییر داد مگه نه؟

از متن کتاب=

کازو ک لیوان آب پرتقال را روی پیشخوان گذاشت سونا زیر لب گفت آم... اگر بن بود حرفی از بازگشت به گذشته بزند الان تنها فرصت بود.اگر قرار بود بگوید ممنونم آن وقت کازو گمان می کرد که پیش از گفتن هر حرف دیگری گفت و گوی بین آنها تمام می شود -کازو به آرامی گفت بله ؟ صدای زنگ دارش واضح بود و مردمک چشم هایش چون سیاه چاله ای سونائو را به درون می کشید .سونائو به آن ها خیره شده بود و عجیب آنکه احساس می کرد بدون تردید می تواند هرچه دلش می خواهد بگوید.سونائو با صدای ضعیفی گفت-خوب...موضوع اینه که...همسرم می گفت..که اگه به این کافه بیام میتونم به گذشته برگردم.صفحه 69

پنج قانون اصلی وجود داشت 1.وقتی به گذشته بر میگردید فقط کسانی را ملاقات می کنید که کافه را دیده باشند

2.هر قدر هم تلاش کید نمی توانید زمان حال را تغییر دهید

3.روی صندلی ای که شما را به گذشته می برد روحی نشسته

4.وقتی به گذشته بر میگردید نمی توانید از روی صندلی برخیزید

5محدودیت زمانی دارید.صفحه 98